فعلا

سلام به همه با مراما...

انگاری بايد تا ۱۷ تير از ديوونه خونه مرخصی بگيرم...

نميدونم چرا اما تا ۱۷ تير ديگه نمی تونم بيام نت...

يه کم مشکلات خانوادگی بالا گرفته... گير دادن به من..

منم ديگه کم آوردم..

گفتن واسه هميشه بايد در ديوونه خونه رو ببندی..

اما دلم نمياد.....

اما واسه اينکه دهن اونا بسته بشه.. تا ۱۷ تير نميام..

تا ۱۷ تير خنده تعطيل....

چرا الکی خودم رو شاد بگيرم؟؟؟ فکر کنن که روحيه ام خوبه..

نه عزيز... ديگه نمی خندم...

تا ۱۷ تير با يه عالمه خبر دوباره ميام..

اينجارو فراموش نکنين..

راستی هرکی رفت جشن تولد بابا پرشين بلاگ ياد منم باشه.....

خيلی دوست داشتم بيام .. اما ديگه مشکلات به اوج خودش رسيده...

واسه همين هرکی رفت.... منم ياد کنه.......

کاش منم می تونستم بيام.... کاش...

بيخيال...

 

 

يه وقت ديوونه خونه رو تنها نذارين......

ديوونه دلش به اينجا خوشه....

نذارين اينم ازش بگيرن...

اگه تا ۱۷ تير عمری بود حتما دوباره ميام..................

ببخشيد که يه دفعه گی اينجوری شد...

راستی .. دعا کنين اين ترم نمره هام خوب بشه...

خيلی پکرم....

دعام کنين....

فعلا من ديگه برم.. خيلی زخم زبون خوردم تا همين جاش..

 

خداحافظی نمی کنم چون دوباره بر ميگردم 

/ 0 نظر / 11 بازدید